Waiting for Giraffes

Het lijkt simpel: een dierentuin neemt een giraf over van een andere dierentuin die te veel van deze dieren heeft. Maar in de door Israël bezette gebieden is niets simpel. Dat merkt ook Sami, de dierenarts van de dierentuin in Qalqilya, een Palestijns stadje op de Westelijke Jordaanoever. De man probeert sinds de dood van de twee giraffen — gesneuveld aan stress door gevechten rond de dierentuin tijdens de tweede intifada — aan een nieuwe giraf te komen. Voor Artis zou dat geen probleem zijn, maar voor een dierentuin in bezet Palestijns gebied wel. Om een giraf van een dierentuin te kunnen overnemen, is het lidmaatschap van de internationale dierentuinorganisatie vereist. Een voorwaarde daarvoor zijn minimumstandaarden van dierenwelzijn en veiligheid.

'Zelfs het broodje humus is politiek'

Hoe komt een van oorsprong Italiaanse, in Nederland wonende regisseur terecht in een Palestijnse dierentuin? Via Congo, uiteraard. In 2010 werkte Marco De Stefanis aan een reeks korte items voor een ngo in Congo. Tussen het filmen door las hij The Zoo on the Road to Nablus van journaliste Amelia Thomson, over de dierentuin in het Palestijnse stadje Qalqilya. Tijdens de intifada overleed de giraf aan de door de beschietingen veroorzaakte stress. Sindsdien probeert de dierentuin onder leiding van de charismatische dierenarts Dr. Sami een nieuwe giraf te bemachtigen. "Het verhaal intrigeerde me", vertelt De Stefanis. "Vooral Dr. Sami, die ook mijn hoofpersoon werd. Hoeveel deuren er ook in zijn gezicht worden dichtgegooid, hij blijft altijd dromen. Elke keer als er iets misgaat, is zijn eerste reactie: 'We moeten een plan B bedenken'. Ik was nooit eerder in Palestina geweest en ik had er geen contacten, maar toen ik het boek uit had, besloot ik om er direct heen te gaan. Toen ik op het vliegtuig stapte, had ik nog geen idee wat me te wachten stond."

Volkskrant:Met scherpe scènes stelt regisseur Marco de Stefanisde vraag wie er nou eigenlijk echt gevangen zit in Qalqilya Zoo: de dieren of hun verzorgers.

Hoofdschuddend bekijkt dierenarts Sami Khadr ('Dr. Sami') de tegelmuren van het leeuwenverblijf in Qalqilya Zoo. 'Wie heeft hier gepoetst?', vraagt hij de twee opzichters. Zucht. 'Jullie zijn toch geen kinderen?' Alle ogen staren naar de grond. Het volgende moment klinkt een oorverdovend gekletter. De leeuw slaat tegen de metalen spijlen. 'King, genoeg!' Dr. Sami kijkt de leeuw in de ogen, maar King weet van geen ophouden.

Met scherpe scènes als deze stelt de Italiaans-Nederlandse regisseur Marco de Stefanis kijkers van zijn documentaire Waiting for Giraffes voor het lastige vraagstuk wie er nou eigenlijk echt gevangen zit in Qalqilya Zoo: de dieren of hun verzorgers.

In Qalqilya is het Israëlisch-Palestijnse conflict alomtegenwoordig, dus ook in het leeuwenverblijf van de dierentuin. Niets is wat het lijkt en beelden die schijnbaar over het leven van alledag gaan, kunnen geladen zijn met politieke spanning.

Aljazeera article on IDFA (arabic)

Beautiful review of our film on Aljazeera by Sherif Fathy Salem translated in English by Joseph Koleh.
Fourth impression: fun comedy reality
---------------------------
"Waiting for the giraffes" is one of the most enjoyable documentary films I saw in my life. Directed...

IDFA Magazine

VPRO - Inside IDFA

Check out our interview for the VPRO

SEE-NL Interview

Check out the interview of Nick Cunningham for SEE-NL EYE Filmmuseum magazine

Featured Posts


VPRO - Inside IDFA

 

Recent Posts


 

Archive


 

Search By Tags


I'm busy working on my blog posts. Watch this space!